تبلیغات
مهندسی حفاری نفت و گاز - حفاری OFFSHORE
 
درباره وبلاگ


بی تردید صنعت حفاری هیجان انگیزترین و پرمخاطره ترین بخش از داستان پرفراز و نشیب نفت است . برای هر فردی که در این صنعت وارد شده دارا بودن آمیزه ای از دانشهای گوناگون، تجربه و مدیریت ضروریست .
این وبلاگ که از سال 1389 آغاز به کار کرده گام کوچکیست در جهت اعتلای کارشناسان ، دانشجویان و دست اندرکاران این بخش مهم از صنعت و اقتصاد کشور.



لطفا نظرات و پیشنهادات و انتقادات خود را از طریق ایمیل یا ارسال نظر در وبلاگ به مدیریت منتقل فرمایید .


لوگوی وبلاگ : نمایی از تنگ سروک در استان کهگیلویه و بویراحمد است.

استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.


منصور کریمیان ، مهندس ناظر عملیات حفاری ، معاونت فنی شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب
شماره تماس جهت هرگونه راهنمایی : 09127619949


مدیر وبلاگ : منصور كریمیان
نویسندگان
نظرسنجی
وبلاگ سروک چه میزان از نیازهای علمی-عملیاتی شما را فراهم کرده است؟






آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
مهندسی حفاری نفت و گاز
تلاشی برای ارتقای علمی و عملی صنعت حفاری نفت و گاز
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
دوشنبه 21 فروردین 1391 :: نویسنده : منصور كریمیان

منظور از حفاری فراساحلی، تکنیکها و تجهیزاتی است که در حفر چاههای دور از خشکی استفاده می شود. هم اکنون تعداد زیادی چاه اکتشافی یا بهره برداری در اقیانوسها و دریاها در حال حفاری است. هر چند اصول حفاری در دریا و خشکی اختلاف چندانی با هم ندارد و عموماً در زیر آب نیز حفاری به روش چرخشی صورت می گیرد اما تجهیزات، منابع و امکانات این دو اختلاف زیادی با هم دارد که در اینجا به آنها اشاره می شود.





1- محدودیتهای ویژه حفاری در دریا

حفاری چاه نفتی در دریا به معنای استفاده از یك سكوی شناور یا سكویی كه قابلیت استقرار در قعر دریا را دارد می باشد. سازة‌ اصلی چنین سكویی باید قابلیت انجام تمامی فعالیتهای یك سایت چاه نفت در خشكی را دارا باشد. همچنین به دلیل دوری از ساحل، خدماتی كه به هنگام نیاز فقط در ساحل امكان آماده كردن آنها وجود دارد بایستی به صورت دائمی در روی عرشه موجود باشند. (مثلا تجهیزات و موادسیمانکاری كردن و نمونه برداری). علاوه براین، سرویسهای ویژه ای همانند غواصی،تجهیزات اندازه گیری هواشناسی و ... نیز بایستی در دسترس باشند. همچنین با توجه به اینکه تعدادی از پرسنل باید جهت انجام وظایف در روی عرشه حضور داشته باشند بایستی تسهیلاتی جهت اسكان و تغذیه مناسب آنها فراهم باشد. تمامی این شرایط باعث پیچیده تر شدن حفاری در دریا نسبت به حفاری در ساحل می شوند و بیانگر این واقعیت هستند كه هزینه های روزانه برای حفاری در دریا به ازای عمق یكسان بیشتر از مقدار آن برای حفاری در ساحل و در روی خشکی می باشد.

2- چاههای اكتشافی

نواحی كه مورد حفاری قرار می گیرند معمولا مكانهای دور افتاده و بدون هیچگونه امكانات فراساحلی بوده و حتی در بعضی موارد از هر بندری كه بتوان از آن بعنوان پایگاه عملیاتی استفاده كرد دور می باشند. سازة‌ اصلی حفاری فراساحلی می تواند براساس موارد زیر انتخاب شود:

• آبهای كم عمق: دکل حفاری جك سرخود (Jack up Drilling) یا شناور مردابی (Swamp Barge) (نوعی شناور با كف تخت)

• آبهای با عمق بیش از 100 متر: كشتی های حفاری (Drill Ship) یا نیمه شناورها (Semi submersible).

• نواحی منفك شده توسط كوههای یخی: كشتی حفاری با امكان استقرار دینامیكی.

• شرایط بسیار نامساعد دریایی: نیمه شناورها.

• آبهایی با عمق بیشتر از 400 متر: کشتی های حفاری با امکان استقرار دینامیکی.

3- چاههای بهره برداری (Development Well)

چاههای بهره برداری معمولا از سازه های ایستگاهی در آبهای با عمق كمتر از 200 متر حفر می شوند. به هنگام حفر اینگونه چاهها یك مجموعة‌ نفتی با پایگاهی در ساحل، جهت ذخیرة‌ مواد و تجهیزات وجود دارد. انتخاب نوع سازه برای حفر اینگوه چاهها معمولاً به شرایط آب و هوایی بستگی دارد:

• شرایط بسیار حاد دریایی: سكوی حامل دكل حفاری مجتمع (Compact Rig on the Platform)

• شرایط دریای آرام: شناور حفاری (Tender)

• آبهای كم عمق: واحد حفاری جك سر خود طره ای (Cantilever Jackup)

4- سازه های حفاری فرا ساحلی

دكلهای مورداستفاده در حفاری فراساحلی دو نوع می باشند:

1. سكوهای شناور قابل حمل و سكوهای ساكن در ته دریا.

2. مجموعه ای از دكلها كه در قالب یك ایستگاه تولید گرد آوری شده و معمولاً جهت حفاری چاههای بهره برداری مورد استفاده قرار می گیرند. به این مجموعه سکوهای ساکن نیز گفته می شود.

مجموعة اول (سكوهای قابل حمل) شامل انواع زیر می باشد:

• شناورهای حفاری جك سرخود ساكن در ته دریا.

• شناورهای مردابی

• كشتی های حفاری ساكن یا دارای قابلیت استقرار دینامیكی




• نیمه شناورها.

مجموعه دوم که همان سکوهای ساکن می باشند، جهت توسعه میدانهای نفتی فراساحلی به کار می روند و بر دو نوع هستند:

• دكلهای حفاری مجتمع (Compact Rigs)

• شناورهای حفاری(Tenders) ، شناورهای مردابی یا سیستمهای جك سرخود




دكلهای حفاری مجتمع معمولاً هم زمان با ساخت سكوها ساخته می شوند و به شركت نفتی مربوطه تعلق دارند. پیمانكار حفاری معمولاً فراهم كنندة‌ نیروی فنی ماهر و خدمات ویژه می باشد.

5- سازه های حفاری ساكن در ته دریا

1-5- واحدهای حفاری جک سرخود

این سكو ها در اعماق بین 20 تا 100 متر و حداكثر تا 140 متر مورد استفاده قرار می گیرند و دو نوع می باشند:

• سکوهایی که به شکل شبکه ای ساخته می شوند و پایه سکوها مستقل از سکوست. پایه های سکو به کف دریا نفوذ می کنند. شکل پایه ها با توجه به نوع ترکیبات کف دریا و مقاومت نفوذ پذیری خاک انتخاب می شود.

• سكوهایی كه توسط وزنه های سنگین در اعماق دریا ساکن می شوند. وزنه های مذکور معمولاً به شكل حلقوی و عمودی بوده و به انتهای پایه وصل است. این سكوها در مكانهایی كه بستر دریا صاف می باشد به كار می روند. وزنة سنگین متصل به انتهای پایه تاحدودی (مقدار بسیار كم) در خاك دریا نفوذ می كند.

• سیستم حفاری جک سر خود دارای مزایا و معایب زیر می باشد:

• متحرک بوده و قابلیت جابجایی دارد و می تواند در هر جایی نصب شود.

• زمانی که جک سرخود سازه را بالا می برد، مجموعه دارای پایداری خوبی است.

• هزینه کمی داشته و اقتصادی و به صرفه می باشد.

• در مناطق کم عمق کاربرد دارد.

• در هنگام نصب باید شرایط آب و هوایی مناسب باشد.

• برای نصب باید کف دریا شکل صاف و هموار داشته باشد.

2-5- شناورهای مردابی (Swamp Barges)

این سازه ها بسیار كوچكتر از سیستم جک سرخود می باشند و از دو بدنة ‌مستطیلی كه یكی از آنها بالای دیگری واقع شده و توسط تیرچه هایی به هم متصل شده اند، تشكیل یافته است. زمانی كه شناور مردابی در حال انتقال می باشد، بدنة‌ پایین كه در حدود 2 تا 3 متر داخل آب می باشد و در طول رودخانه یا كانال كشیده می شود وظیفة ‌انتقال كل مجموعه را برعهده دارد. بعد از آنكه محل موردنظر برای حفاری لایروبی شد، بدنة‌ پایینی به عمق آب فرستاده شده و در بستر مرداب یا رودخانه مستقر می شود.

6- دكلهای متصل به سكوهای ساكن

این دكلها جهت حفاری بهره برداری روی سكوهای ساكن طراحی می شوند و بعد از حفاری، جزئی از سازة بهره برداری به شمار می آیند.

بدلیل آنكه میلة ‌هادی در داخل آب توسط یك سازة‌ شبكه ای فلزی در نقاط متعددی پشتیبانی و هدایت می شود و امكان ایجاد تكیه گاه برای تمامی رشته های لوله گذاری را داراست، شبیه به تكنولوژی حفاری در روی زمین می باشد. در این روش از تجهیزات سر چاهی معمولی استفاده می شود. در بعضی موارد از "سرلولة ‌جداره گذاری(Casing Heads) جهت كاهش ارتفاع تجهیزات سرچاهی استفاده می شود. این گونه "سرلوله" ها معمولاً دارای قلابهایی برای دو رشته لوله جداره گذاری و لولة استخراج می باشند.

1-6- دكلهای مجتمع (Compact Rigs)

این نام به یك دكل كامل حفاری كه معمولاً به صورت واحد مستقل(Module) بوده و در قسمت فوقانی سكوی حفاری جهت استفاده در شرایط بسیار بد دریایی (مانند دریای شمال) نصب می شود، اطلاق می گردد. این نوع دكل ها تحت هر گونه شرایط آب و هوایی قادر به عملیات حفاری می باشند و هر گونه تجهیزات لازم توسط قایق می تواند به این واحد حفاری حمل شود .

نوع دیگری از این دکلها به نام سکوی حفاری سازه دار ثابت(Fixed Jacketed Structure) است. این دکل برای چاههای تولیدی بکار می رود و از سازه ای فولادی که به کف دریا متصل است، تشکیل شده است. سازه ای که سکو را روی آب نگه می دارد، عمر 10 تا 25 سال دارد. از این سکو در آبهای کم عمق در حدود 500 متر یا کمتر استفاده می شود.

از مزایای این نوع سکو می توان این موارد را نام برد:

• حجم بار زیاد روی عرشه. پایداری قابل توجه. مستقل از شکل کف دریا.

معایب این سکو عبارت است از:

• هزینه اولیه بالا و مخصوصاً افزایش قابل توجه هزینه با افزایش عمق دریا. خوردگی سازه فولادی در آب. ممکن نبودن بازیابی دکل و یا اجزا آن.

2-6- شناور حفاری (Drilling Tender)

در نواحی با آب و هوای معتدلتر، استفاده از یك سكوی بهره برداری بسیار سبك كه فقط قادر به نگه داشتن دکل حفاری (Drilling Mast)و منجنیق حفاری باشد، بسیار مقرون به صرفه است. بقیة تجهیزات حفاری بعلاوه امكانات اسكان پرسنل روی یك شناور ساكن كه تا حد ممكن به سكوی حفاری نزدیك می باشد نصب می شود و این شناور از طریق یك دالان باریك به سكوی دكل وصل می شود.

ایراد این سیستم آن است كه عملیات حفاری بایستی به هنگام حركت شناور بر اثر باد یا موج متوقف شود. این روش معمولاً ‌در آبهای آرام خلیج گینه و خلیج فارس كه در آنها زمان تعطیلی عملیات حفاری به دلیل شرایط بد آب و هوایی هرگز از 2 درصد كل زمان تجاوز نمی كند، استفاده می شود.



نوع مطلب : جزوات آموزشی و عملیاتی، تاریخچه حفاری و فناوریهای وابسته، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر